ترجمه قرآن - كاويانپور، احمد - الصفحة ١٩٣ - سوره - ٩ - توبه - برائت

تغيير (ماههاى حرام براى مشركين) افزايش در كفر است و كافران بدانوسيله گمراهتر مى‌شوند. يك سال آن را حلال و سال ديگر آن را حرام مى‌شمارند تا با تعداد ماههايى كه خدا حرام كرده تطبيق دهند و بدينسان آنچه را خدا حرام كرده است، حلال ميشمارند. براى آنان اعمال قبيحشان زيبا جلوه داده شد و خدا جماعت كفر پيشه را هرگز هدايت نميكند. (٣٧)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، چرا هنگامى كه بشما گفته ميشود: در راه خدا (براى جهاد) حركت كنيد، بر زمين سنگينى ميكنيد؟ آيا به زندگى دنيا در برابر آخرت راضى ميشويد؟ متاع دنيا در برابر آخرت بسيار ناچيز و بى‌مقدار است. (٣٨)
اگر (براى جهاد) حركت نكنيد، خدا شما را بعذابى دردناك مجازات ميكند و جماعت ديگر را جايگزين شما ميسازد و شما هيچگونه ضرر و زيانى نمى‌توانيد بخدا برسانيد او به همه چيز و بر همه كار تواناست. (٣٩)
اگر شما پيامبر را يارى نكنيد، خدا او را يارى خواهد كرد (همانگونه كه در سخت ترين ساعات او را تنها نگذاشت) هنگامى كه كافران او را (از مكه) بيرون كردند، او دومين نفر بود (و بيش از يك نفر همراهش نبود) در آن هنگام كه آن دو نفر در غار (مخفى) بودند او بهمراهش گفت: غم مخور خدا با ما است. در اين موقع خدا از جانب خويش آرامش بر او فرستاد و با سپاهيانى كه شما آنها را نمى‌ديديد او را تقويت نمود و خدا سخنان كافران را پست و بى‌اعتبار ساخت (و آنها را با شكست مواجه نمود) سخنان خدا برترين كلام و خدا تواناى با حكمت است. (٤٠)