ترجمه قرآن - كاويانپور، احمد - الصفحة ٤٧٦ - سوره - ٤٠ - مؤمن - غافر

و ما قبل از تو بسيار پيامبرانى (براى هدايت مردم) فرستاديم كه شرح حال بعضى را براى تو نقل كرديم و برخى را نقل نكرده‌ايم. هيچ پيامبرى آيه و معجزه‌اى، نياورد مگر با اذن خدا. پس هنگامى كه فرمان خدا برسد، بعدل و داد حكم خواهد شد و آنجاست كه نادرستان و ياوه سرايان ضرر خواهند ديد. (٧٨)
خداست كه (انبوه) چهار پايان را براى استفاده شما نوع بشر آفريد تا بعضى را سوار شويد و از برخى تغذيه كنيد. (٧٩)
و از آنها منافع بسيار ميبريد و بوسيله آنها بمقصد و خواستهايى كه در نظر داريد ميرسيد و در خشكى به آنها و در دريا به كشتى سوار ميشويد. (٨٠)
خدا آيات (و نشانه‌هاى قدرت خلاقه) خود را براى شما نشان ميدهد. پس كدام يك از آيات خدا را انكار توانيد كرد؟ (٨١)
آيا مردم در روى زمين به سير و سفر نمى‌پردازند تا سرانجام كار كسانى را كه قبل از ايشان بودند و (از نظر كثرت و قدرت) از اينان بيشتر و نيرومندتر و آثار و امكاناتشان در زمين وسيعتر بود، مشاهده كنند (كه چگونه بكيفر كفرشان هلاك شدند؟) و آنچه كسب كرده و بدست آورده بودند، آنها را از خشم خدا باز نداشت. (٨٢)
هنگامى كه پيامبران با حجتى آشكار براى هدايت آنان آمدند، آنان از معلومات و اطلاعات باطلى كه داشتند بر خود باليدند و بسيار مغرور شدند (و پيامبران را مورد تمسخر قرار دادند) و سرانجام وعده عذابى كه مسخره ميكردند (و بشوخى ميگرفتند) سخت گرفتارشان ساخت. (٨٣)
و چون شدت عذاب ما را به چشم ديدند گفتند: ما بخداى يكتا ايمان آورديم و آنچه را كه شريك قرار ميداديم كافر شديم. (٨٤)
اما ايمانشان پس از مشاهده عذاب، هيچ سودى بحال آنان نبخشيد. اين آئين خداست كه در بين بندگانش (تا ابد) جاريست و آنجاست كه كافران و خدا ناباوران ضرر مى‌بينند. (٨٥)