ترجمه قرآن - كاويانپور، احمد - الصفحة ٤٧٩ - سوره - ٤١ - حم سجده - فصلت

كافران به اعضاى بدن خود ميگويند: چرا بر عليه ما گواهى داديد؟ آنها پاسخ ميدهند: خدايى كه تمام موجودات را گويا ميسازد، ما را نيز گويا كرد و اوست كه شما را در آغاز آفريد و بسوى او باز ميگرديد. (٢١)
و شما كافران نمى‌توانيد مانع شويد از اينكه گوش و چشم و پوست بدنتان بر عليه شما گواهى ندهند و چنين پنداشتيد كه خدا بسيارى از اعمال قبيحى كه در نهان انجام مى‌داديد، نميداند. (٢٢)
و همين گمان باطل درباره پروردگارتان باعث نابودى شما گرديد و امروز همه‌تان زبون و زيانكار شديد. (٢٣)
حال اگر صبر و تحمل داشته باشند (باز سودى بحال آنان نخواهد داشت زيرا) جاى در آتش دارند و اگر دادخواهى كنند، دادرسى نخواهند داشت. (٢٤)
ما براى افراد كفر پيشه دوستانى شيطان صفت (همانند خودشان) قرار داديم تا اعمال قبيحى كه در پيش روى دارند و اعمال قبيحى كه در گذشته انجام داده‌اند در نظرشان زيبا جلوه دهند و وعده عذاب الهى براى آنان حتم و واجب گرديد و مانند امم جن و انس كه پيش از آنان درگذشتند، زيانكار شدند. (٢٥)
كافران بمردم گفتند: به قرآن گوش ندهيد و (هنگام قرائت قرآن ايجاد اختلال كنيد و) سخنان باطل (و سرگرم كننده) بگوئيد تا اينكه (پيامبر را از قرائت قرآن بازداريد و) شما پيروز شويد. (٢٦)
ما به كسانى كه كافر شدند، عذابى سخت ميچشانيم و بدتر از آنچه ميكردند كيفر خواهيم داد. (٢٧)
جزاى دشمنان خدا همان آتش دوزخ است كه خانه ابدى آنهاست بكيفر آنكه آيات ما را مورد تكذيب قرار مى‌دادند. (٢٨)
و كافران (در دوزخ) خواهند گفت: پروردگارا، آن دو گروه از جن و انس كه ما را گمراه كردند بما نشان بده كه آنها را زير پا بيندازيم تا ذليل‌ترين مردم شوند. (٢٩)