احكام اموات - گلپايگانى، سيد محمد رضا - الصفحة ٩٢ - احكام دفن

ممكن است بايد او را در جائى بيندازند كه فورا طعمه حيوانات نشود.

(م ٦٢٤) اگر بترسند كه دشمن قبر ميت را بشكافند و بدن او را بيرون آورد و گوش يا بينى يا اعضاى ديگر او را ببرد، چنانچه ممكن باشد بايد بطوريكه در مسئله پيش گفته شد او را بدريا بيندازند.

(م ٦٢٥) مخارج انداختن در دريا و مخارج محكم كردن قبر ميت را در صورتى كه لازم باشد، بايد از اصل مال ميت بردارند.

(م ٦٢٦) اگر زن كافره بميرد و بچه در شكم او مرده باشد، يا هنوز روح ببدن او داخل نشده باشد، چنانچه پدر بچه مسلمان باشد، بايد زن را در قبر به پهلوى چپ پشت بقبله بخوابانند كه روى بچه بطرف قبله باشد.

(م ٦٢٧) دفن مسلمان، در قبرستان كفار و دفن كافر، در قبرستان مسلمانان جايز نيست.

(م ٦٢٨) دفن مسلمان در جائى كه بى‌احترامى باو باشد، مانند جائى كه خاكروبه و كثافت ميريزند جايز نيست.

(م ٦٢٩) دفن ميت در جاى غصبى و در زمينى كه مثل مسجد براى غير دفن كردن وقف شده جايز نيست.

(م ٦٣٠) دفن ميّت در قبر مرده ديگر جايز نيست، مگر آنكه قبر كهنه شده و ميت اولى از بين رفته باشد.

(م ٦٣١) چيزى كه از ميّت جدا ميشود، اگرچه مو و ناخن و دندانش باشد بايد با او دفن شود و دفن ناخن و دندانى كه در حال زندگى از انسان جدا مى‌شود مستحب است.