احكام اموات - گلپايگانى، سيد محمد رضا - الصفحة ٥٧ - احكام غسل ميّت
او نسبت دارند و محرمند، يا بواسطه شير خوردن با او محرم شدهاند، ميتوانند با رعايت ستر عورت او را غسل دهند.
(م ٥٦٨) اگر ميت و كسيكه او را غسل ميدهد هر دو مرد يا هر دو زن باشند، بهتر آنست كه غير از عورت، جاهاى ديگر ميت برهنه باشد.
(م ٥٦٩) نگاه كردن به عورت ميّت حرام است، و كسيكه او را غسل ميدهد اگر نگاه كند معصيت كرده، ولى غسل باطل نمىشود.
(م ٥٧٠) اگر جائى از بدن ميت نجس باشد، بايد پيش از آنكه آنجا را غسل بدهند آب بكشند. و احتياط مستحب آنست كه تمام بدن ميّت، پيش از شروع بغسل پاك باشد.
(م ٢١٨) تخته يا سنگى كه روى آن، ميّت را غسل ميدهند و پارچهاى كه با آن عورت ميّت را مىپوشانند و دست كسيكه او را غسل مىدهد، بعد از تمام شدن غسل پاك مىشود.
(م ٥٧١) غسل ميت مثل غسل جنابت است و احتياط واجب آنست كه تا غسل ترتيبى ممكن است، ميت را غسل ارتماسى ندهند و در غسل ترتيبى هم فروبردن هر يك از سه قسمت بدن ميّت در آب كثير بىاشكال است.
(م ٥٧٢) كسى را كه در حال حيض يا در حال جنابت مرده، لازم نيست غسل حيض يا غسل جنابت بدهند، بلكه همان غسل ميت براى او كافيست.
(م ٥٧٣) مزد گرفتن براى غسل دادن ميت حرام است و اگر كسى براى گرفتن مزد، ميت را غسل دهد، آن غسل باطل است ولى مزد گرفتن براى كارهاى مقدماتى غسل حرام نيست.
(م ٥٧٤) اگر آب پيدا نشود، يا استعمال آن مانعى داشته باشد،