کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٦

النقب‌[١] و او بقاعده در بسط كف إحسان و كف جور و عدوان و تاكيد قواعد فضل و تجديد مراسم علم و ترشيح أرباب آن آثارى نمود كه در حلبه معالي قصب السبق‌[٢] از متقدمان و متاخران بر بود.

بغداد كه بعد از واقعه مستعصم خراب و بائر شده بود و بر ناصيه حال عمال و اعمال رقم اختلال كشيده و اهالى از رفاهيت دورمانده در اندك زمانى بمعمار عدل و شفقت او آبادان گشت و دل سكان از نعيم و ناز شادان و از اعداد خيرات عام و امداد مبرات تام يكى آن بود كه در زمين نجف نهرى حفر كرد و زيادت از صد هزار دينار زر احمر آنجا صرف، تا آب فرات كه حلاوت رضاب غانيات و عذوبت سلسال عين الحيات دارد بمشهد كوفه روّح اللّه روح ساكنه آورد

و آن اراضى كه از عمارات خاليات و از امارات نزهت عاطلات بود باشجار متمايلات و سواقى جاريات حاليات گشت و الباقيات الصالحات خير عند ربك ثوابا و خير املا ان اللّه لا يضيع اجر من أحسن عملا

و باز گويد تاج الدين عليّ بن الامير الدلقندى مامور باستحداث موات و استخراج فرات رساله در إنشاء اين خير نبيل ساخته است.

و اين اشعار را از آن رساله نقل كرده است‌

و يكي از سادات نجف موسوم به محمّد بن أحمد هاشمى كوفيّ گويد

[١] يعني مانند آنكه كمان را بتراشنده آن دهد و قطران را در جاى آسيب‌ديده نهد

[٢] حلبه ميدان اسب تازى است و قصب السبق آن نى كه چون سوارى بمنتهى رسد آنرا بردارد تا نشان آن باشد كه پيشى گرفته است.