کشف الغمة ت و شرح زوارهای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤
چهار تن خلفاى راشدين و امام حسن ٧ و پس از آنان خلفاى بني أميّة يعنى:
امام اول أبو بكر ٢- عمر ٣- عثمان ٤- على ٧ ٥- امام حسن ٧ ٦- معاويه ٧- يزيد ٨- معاوية بن يزيد ٩- مروان بن حكم ١٠- عبد الملك بن مروان ١١- وليد ابن عبد الملك ١٢- سليمان بن عبد الملك؟!
البته اينان مراد نبودند چون ساير خلفاى بني أميّة و بني العباس بدون علت خارجند با اينكه عمر بن عبد العزيز از همه آنان بترويج دين أولى بود.
و بخارى و مسلم كه روايت دوازده امام را نقل كردند خود قبل از تولد امام دوازدهم از دنيا رفتند و در آنوقت شماره ائمه ما : بدوازده نرسيده بود و عده خلفاى أهل سنت از ٣٧ گذشته بود. پس خبر دوازده امام از بخارى و مسلم صحيح است يقينا و اگر كسى ميخواست افترا گويد ميگفت امام بعد از پيغمبر كه دين او را رواج ميدهند سى و هفت نفر و بيشتر از آن است و در آنزمان هنوز فرقه ما معروف با ثنى عشريه نشده بودند تا روات أهل سنت از ذكر دوازده امام متهم به رفض گردند و در ميان عامه منفور شوند و نظير اين حديث در روايات شيعه در كتاب سليم بن قيس نيز نقل شده و كتاب سليم گرچه نزد محققين علماى ما از وى نيست بلكه أبان بن أبي عيّاش كه در زمان امام زين العابدين ٧ ميزيست اين كتاب را تاليف كرده است اما بهمين معلوم مىشود ذكر دوازده امام در آن زمان مشهور بوده است.
سپاس خداوند را كه ما بولايت آنان چنك فرازدهايم و امتثال امر آنانرا گردن نهاده.
اينها را حجت خدا و مبين شرع رسول شناخته كه از اين نعمتى برتر نيست زادنا اللّه معرفة بهم
و از جمله كتب در اخبار و مناقب و آثار ائمه : كتاب كشف الغمّة تاليف بهاء الدين عليّ بن عيسى اربلى است و ميتوان گفت بهترين كتابى است كه در اين باب تصنيف شده و تا آن عهد بدان تفصيل كتابى نبود و لازم است مختصرى در ترجمه مولف در اينجا ذكر كنيم
ترجمه مؤلف كتاب- على بن عيسى ملقب ببهاء الدين اربلى و پدرش عيسى مكنى و ملقب بابو الفتح فخر الدين بود. در كتاب فوات الوفيات ابن شاكر كه در حقيقت ذيل تاريخ ابن خلّكان است شرححال او آمده است.
ابن شاكر گويد: وى منشى و كاتب برگزيده بود صاحب شعر و ترسل نيكو، سرورى و سيادت داشت چندى كاتب والى اربل بود آنگاه در زمان صاحب ديوان علاء الدين ببغداد آمد در ديوان