التعليقة على أصول الكافي - المير داماد الأسترآبادي - الصفحة ١٦ - شعره

اى ختم رسل دو كون پيرايه تست‌

أفلاك يكى منبر نه پايه تست‌

گر شخص ترا سايه نيفتد چه عجب‌

تو نورى و آفتاب خود سايه تست‌

اى علم ملت و نفس رسول‌

حلقه‌كش علم تو گوش عقول‌

اى به تو مختوم كتاب وجود

وى به تو مرجوع حساب وجود

داغ‌كش ناقه تو مشك ناب‌

جزيه ده سايه تو آفتاب‌

خازن سبحانى تنزيل وحى‌

عالم ربانى تأويل وحى‌

آدم از اقبال تو موجود شد

چون تو خلف داشت كه مسجود شد

تا كه شده كنيت تو بوتراب‌

نه فلك از جوى زمين خورده آب‌

راه حق و هادى هر گمرهى‌

ما ظلماتيم و تو نور اللهى‌