ترجمه مكارم الاخلاق حسن بن فضل طبرسى - ميرباقري، سيد ابراهيم - الصفحة ٤٣٠ - در طلب فرزند

از زراره، از امام پنجم ٧: نزد هشام بن عبد الملك رفتم، چندان در اجازه ملاقات دير كرد كه ملول شدم، هشام حاجبى داشت كه ثروت زياد داشت ولى فرزند نداشت حضرت باقر ٧ بوى نزديك شد، و فرمود: ميتوانى مرا به هشام برسانى تا دعايى بتو بياموزم كه فرزندى پيدا كنى؟ گفت آرى. و او را بهشام رسانيد و كارش را انجام داد، و بيرون آمد، حاجب گفت: جانم فدايت آن دعا را تعليم من كن، امام فرمود: در هر صبح و شام ٧٠ بار بگو: «سبحان اللَّه»، و خدا را ده بار استغفار نما، و او را نه بار تسبيح گوى، و آن را به استغفار ختم كن كه خداوند ميفرمايد: «خدا را استغفار كنيد، كه او غفار است و آب گوارا از آسمان براى شما ميفرستد، و بمال و فرزند ياريتان مى‌كند و براى شما باغ‌ها و نهرها قرار داده» (سوره نوح آيات ٩ و ١٠ و ١١).

حاجب اين دعا را بخواند و فرزند بسيار پيدا كرد، و بعد از اين همواره بديدار حضرت باقر و صادق ٧ مى‌شتافت. سليمان گويد: من با دختر عمه‌ام عروسى كردم و اين دعا را خواندم ولى فرزندى نيامد، دعا را به زنم آموختم، او هم خواند و بچه‌دار شديم، و دانستم كه اگر زن بخواند بچه‌دار مى‌شود، و بكسانى كه بچه دار نميشدند