ترجمه مكارم الاخلاق حسن بن فضل طبرسى - ميرباقري، سيد ابراهيم - الصفحة ١٨٢ - فصل اول در آراستن خود به لباس و كيفيت لباس پوشيدن و دعا وقت پوشيدن) در تجمل

بر ايشان بخواند: «بگو چه كسى زينت‌ها و روزى‌هاى طيب را كه خداوند براى بندگانش بر آورده حرام مينمايد» (سوره اعراف آيه ٣٠)، من مى‌پوشم و تجمل مى‌كنم، كه خداوند جميل است، و جمال را دوست مى‌دارد، ولى بايد از حلال باشد.

اسحاق بن عمار گويد: از امام در باره مرديكه مالدار است، و تجمل دارد، و لباس‌هاى بسيار، جبه‌ها و طيلسان‌ها و قميص‌ها مى‌پوشد و بدانها خود را مى‌آرايد، آيا اين مرد مسرف است؟ فرمود: «هر كس كه زندگيش وسعت دارد بقدر توانايى خرج كند» (سوره طلاق آيه ٧).

از حضرت على ٧: روغن غنى را ظاهر كند، و لباس زيبايى را آشكار كند، و خوشرفتارى با زيردستان دشمنان را خوار كند.

از امام صادق ٧: مردى بر در خانه پيغمبر ٦ آمد، و اجازه ورود خواست، پيغمبر ٦ بيرون شد و در حجره ظرف آبى يافت، حضرت در برابر آن ايستاد و صورت خود را در آن ميديد و محاسن خود را منظم مى‌كرد؟ وقتى باندرون بازگشت، عايشه‌