ترجمه مكارم الاخلاق حسن بن فضل طبرسى - ميرباقري، سيد ابراهيم - الصفحة ٢٨١ - فصل سوم(در آداب خوردن و آنچه بآن مربوط است)

موسى بن جعفر ٧ بر در خانه ايستاده، گفتم اى غلام اگر اين آقا همانست كه من خيال مى‌كنم تو براى خدا آزادى؟ و من فورى بطرف در دويدم و امام ٧ را بر در خانه ديدم. عرضه داشتم آقاى من بفرمائيد. حضرت از مركب فرمود آمد و وارد شد من جلو رفتم كه او را ببالاى اطاق ببرم، فرمود: بهتر است صاحب خانه در بالاى خانه بنشيند، مگر آنكه مرد هاشمى در مجلس باشد، عرض كردم: جانم فدايت شما هم كه هاشمى هستيد؟ بعد گفتم فداى شما غذاى حاضرى براى رفقا آماده شده اگر مايليد بياوريم؟ فرمود: اى فضل مردم به غذاى حاضرى ميلى نشان نمى‌دهند (و با بى‌اعتنايى) مى‌گويند غذاى حاضرى!!! ولى من در آن عيبى نمى‌بينم، بياورديد. من بغلام دستور دادم ظرف آب آوردند، امام ٧ فرمود: شكر خداوندى را كه براى هر چيزى دستورى و قاعده‌اى قرار داد. گفتم قاعده و دستور اين (شستن دست قبل از غذا) چيست؟ فرمود: صاحب خانه اول دست خود را بشويد تا مهمانان بى‌خجلت دست بشويند بعد از طرف راست خود شروع كند و دست همه را بشويد، و چون ظرف آب حاضر شد حاضران بسم اللَّه بگويند و چون آن را ببرند (خدا را حمد كنند) پس از شستن دست ما گفتيم سفره آوردند. پرسيدم دستور سفره چيست؟ فرمود وقت گستردن سفره (بسم اللَّه) بگويد و وقت جمع كردن سفره خدا را حمد نمايد.

خلال آوردند پرسيدم قاعده و دستور خلال چيست؟ فرمود: سر خلال را بشكن‌