ترجمه مكارم الاخلاق حسن بن فضل طبرسى - ميرباقري، سيد ابراهيم - الصفحة ١٨٨ - در دعاء وقت پوشيدن لباس

حضرت صادق ٧، از امير مؤمنان ٧: هر كه از دنيا باندازه ضرورت قانع و خشنود گردد، كمترين مقدار او را بسنده است، و هر كه از دنيا بقدر لازم راضى نباشد، هيچ مقدار او را كفايت نكند.

عبد الاعلى گويد: به امام صادق ٧ گفتم: مردم ترا بسيار ثروتمند ميدانند، فرمود: از اين امر نگران نيستم، امير مؤمنان ٧ روزى بجمعى از قريش مى‌گذشت، و پيراهنى پاره و وصله‌دار بتن داشت، آنها بهم گفتند على ٧ تهيدست گشته، اين سخن بگوش حضرت رسيد، به متصدى صدقات خود فرمود: كه همه محصول خرماى امسال را جمع كند، و يك جا بفروشد و نقد نمايد، متصدى دستور حضرت را عملى كرد و پول آنها را خدمت حضرت آورد، امام ٧ پولها را در همان انبار خرما ريخت، و به كارگزارش گفت: چون از تو خرما خواستم پول را با پا پراكنده كن و بپاش، در اين موقع بدنبال يكى از آن افراد قريش فرستاد، و در حضور آنها از كارگزار خود خرما طلبيد وى درهم‌ها را با پا پخش نمود، مردان قريش پرسيدند، يا ابا الحسن اين همه اموال از كجا آمده. فرمود: اين مال كسى است كه مال ندارد و تنگدست شده است، پس از