ترجمه مكارم الاخلاق حسن بن فضل طبرسى - ميرباقري، سيد ابراهيم - الصفحة ٢٧٠ - فصل سوم(در آداب خوردن و آنچه بآن مربوط است)

از امير مؤمنان ٧: براى كسى كه وقت غذا خوردن (بسم اللَّه) بگويد ضمانت ميكنم كه هرگز از غذا شكايت نكند، ابن كوّاء گفت يا على ٧ ديشب وقت غذا خوردن بسم اللَّه گفتم، و غذا مرا اذيت كرد، امام ٧ جواب داد غذاهاى متنوع خورده‌اى و براى بعضى بسم اللَّه گفته و براى بعضى نگفته‌اى اى احمق نادان.

از امام صادق ٧: هر كس فراموشش مى‌شود كه براى هر نوع غذا جداگانه بسم اللَّه گويد، بگويد:

«بسم اللَّه على اوّله و آخره»

از امام صادق ٧: هر كس فراموشش مى‌شود كه براى هر نوع غذا جداگانه بسم اللَّه گويد، بگويد:

«بسم اللَّه على اوّله و آخره»

از امام صادق ٧: تاكنون بناراحتى معده مبتلى نشده‌ام زيرا به هيچ غذايى شروع نكردم مگر آنكه بسم اللَّه گفتم و از غذا فارغ نشدم مگر آنكه (الحمد للَّه) گفتم.

و فرمود: شكم وقتى سير شود طغيان ميكند.

از امير مؤمنان ٧: روايت است كه بفرزندش حسن ٧ فرمود: فرزندم هيچ لقمه‌اى بر دهان مگذار، و هيچ آشاميدنى منوش، مگر آنكه قبل از خوردن و آشاميدن بگويى: «خداوندا از تو مسألت دارم كه با اين خوردنى و نوشيدنى بمن‌