ترجمه مكارم الاخلاق حسن بن فضل طبرسى - ميرباقري، سيد ابراهيم - الصفحة ٣٥٠ - هويج

از امام ششم ٧: در فصلى كه نخل را مى‌بريد بادنجان زياد بخوريد كه شفاء هر بيمارى است، و آب و رنگ را زياد مى‌كند و عروق را نرم ميكند و به آب كمر مى‌افزايد.

از امام صادق ٧: در برابر حضرت زين العابدين بادنجان پخته‌شده در روغن زيتون بود و امام آن را ميل ميفرمود در حالى كه چشم حضرت ورم كرده بود، راوى پرسيد اين غذا را مى‌خوريد كه چون آتش است؟! حضرت فرمود: ساكت باش، پدرم از جدش حديث كرد كه: بادنجان چربى زمين است و در هر شكمى كه وارد شود بدان نفع ميدهد و شفا مى‌بخشد.

هويج‌

از داود فرقد: بخدمت حضرت صادق ٧: رسيدم در حالى كه در برابرش هويج نهاده بودند، فرمود: از آن هويج بمن بده و خود نيز بخور، گفتم آقا من دندان ندارم حضرت پرسيد كنيز دارى؟ گفتم: آرى، فرمود دستور ده كه برايت بپزند و بخور، كه كليه‌ها را گرم مى‌كند و نعوظ كامل مى‌آورد.

و نيز فرمود: هويج موجب ايمنى از قولنج و بواسير است و به آميزش كمك ميكند.[١]

[١] - هويج بخور، و گر نه يار ز پيشت چو بخت بگريزد. خداوند شما و ما را روزى گرداند. مترجم.