ترجمه مكارم الاخلاق حسن بن فضل طبرسى - ميرباقري، سيد ابراهيم - الصفحة ٢٦١ - فصل اول(در فضيلت اطعام كردن و نيكى و احسان و روزه داشتن)

هيچ روزى غذا نخواهد خورد و باز چندان افطار مى‌كرد كه مى‌گفتند ديگر روزه نخواهد گرفت، و باز يك روز در ميان روزه مى‌گرفت، و بعد مدتى دوشنبه‌ها و پنجشنبه‌ها روزه مى‌گرفت، و بعد مدتى به سه روز روزه در ماه اكتفا مى‌كرد: روز پنجشنبه اول ماه و چهار شنبه وسط و پنجشنبه آخر ماه. و مى‌فرمود اين روزه همه عمر است (يعنى ثواب روزه هر روز را دارد).

و از آن حضرت ٧: هر كس در ماه سه روز روزه بدارد، با كسى مجادله نكند، جهالت بكار نبرد، و به قسم به اللَّه شتاب نگيرد، و اگر كسى با او جاهلانه رفتار كرد تحمل نمايد.

از امير مؤمنان ٧: روزه يكماه شكيبايى است، و روزه سه روز در هر ماه وسوسه‌ها و اندوه‌ها را مى‌برد، و روزه سه روز در هر ماه روزه همه عمر است. خداوند متعال مى‌فرمايد: «هر كس حسنه‌اى انجام دهد ثواب ده برابر دارد» (سوره انعام/ ١٦١).

از امام صادق ٧: سؤال شد، كسى كه برايش سخت است روزه سه روز در هر ماه، عوض و فديه‌اى براى آن هست؟ فرمود آرى: يك مد (چارك) طعام در هر روز.

از على ٧، پيغمبر ٦ فرمود: هر كس يك روز روزه مستحبى بگيرد، خداوند