ترجمه مكارم الاخلاق حسن بن فضل طبرسى - ميرباقري، سيد ابراهيم - الصفحة ١٥٢ - فصل سوم خضاب با حنا و وسمه(برگ نيل) و زردى و رنگ بستن بدست براى زنان

پيغمبر ٦ و حسين ٧ و حضرت باقر ٧ با وسمه (گياهى است كه براى رنگ موى بكار رود از برگ نيل) رنگ مى‌بستند.

معاوية بن عمار گويد: حضرت باقر ٧ را ديدم كه بحناء رنگ بسته بود.

ابى الصباح گويد: اثر حناء را در دستان حضرت باقر ٧ ديدم.

حضرت صادق ٧، ريشهاى خود را با خطمى و حنا رنگ ميكرد، و مى‌فرمود:

حناء پيرى را ميبرد و به آبرو و رونق انسان مى‌افزايد.

حسن بن زيات گويد: مردى بصرى با من مجالست داشت، و همواره با او بودم تا به تشيع گراييد. من وصف او را براى حضرت باقر ٧ مى‌نمودم، و به مكه رفتيم، چون مناسك را بانجام رسانيديم، به مدينه رفتيم، و از امام ٧ اجازه ورود خواستيم، اجازه داد. وارد شديم. اطاقى آراسته ديديم، و حضرت لباسى خوشرنگ پوشيده بود، حنا بسته و سرمه كشيده و محاسن را اصلاح نموده، رفيق من همچنان به امام و اطاق نظاره مى‌كرد، چون برخاستيم، حضرت فرمود: حسن، چون ان شاء اللَّه فردا شود با رفيقت نزد ما آييد، فردا به رفيقم گفتم، برويم بخانه امام ٧. مرد گفت تو برو و مرا رها كن، گفتم مگر هر دوى ما را دعوت نكرد؟ و چندان اصرار كردم كه قبول كرد، و چون بر حضرت وارد شديم در خانه امام ٧ جز ريگ و شن چيزى نبود، و