هولوكاست؛ دروغ مقدس غرب (به ضميمه مصاحبه با پرفسور فوريسون) - محمدى، عليرضا - الصفحة ٦٨
اين اتاقها به آنها چه مىگوييد؟»
مطابق شهادت آقاى «اريك كونون»، جواب مسؤول موزه به آن خانم مورخ اين بود: «خب، مىدانيد؟ خيلى خيلى مشكل خواهد بود، اگر ما راستش را به آنها بگوييم. بنابراين ما اين اتاقهاى گاز را همانطورى كه هستند نگهدارى مىكنيم!» چنين پاسخى، براى يك پژوهشگر تاريخ مثل من، به اين معناست كه لهستانىها گفتهاند: ما به مدت نيم قرن دروغ گفتيم و كماكان به اين دروغگويى خودمان ادامه مىدهيم!
پس مىبينيد كه اين يك دروغ است. لذا من معتقدم هركس كه براى بازديد از آشويتز به آنجا مىرود، اول بايد از اين «اتاق گاز» بازديد كند و به آنچه كه راهنما مىگويد، گوش بدهد. چنين بازديد كنندهاى، نبايد از فرد راهنما چيزى بپرسد ولى بايد از يك مسؤول، از يك مدير آن موزه، درباره اين اتاق گاز سؤال كند و بپرسد كه آيا شما مدعى هستيد كه اين اتاق گاز واقعى است؟
من مىتوانم به شما بگويم كه آنها چه جوابى به اين بازديد كننده خواهند داد. به او خواهند گفت: «راستش را بخواهيد، اين اتاق، واقعى نيست، بلكه بازسازى شده است»!
خب، يك نمونه بازسازى شده، مىتواند درست باشد و يا غلط. مىتواند منصفانه ساخته شده باشد، يا غيرمنصفانه. بعد شما مىتوانيد بپرسيد: «پس اين كپسولهاى حاوى «سيكلون-/ ب» چطورى مىتوانستند به داخل اين اتاقها خالى شوند؟ آخر آن سوراخهاى روى سقف كه در زمان آلمان نازى در آن بالا وجود نداشت؟» خب. اگر سوراخى در آن بالا در كار نباشد، هولوكاست يا همان نسلكشى هم نمىتواند در كار باشد!