هولوكاست؛ دروغ مقدس غرب (به ضميمه مصاحبه با پرفسور فوريسون) - محمدى، عليرضا - الصفحة ٦٠
يك كاوشگر و پژوهشگر، مىآييم و مقولات به ظاهر مُسَلَّمِ تاريخى را يك بار ديگر مورد بازنگرى قرار مىدهيم. يعنى قصد داريم مجدداً ببينيم كه آيا آنچه به ما گفتهاند، صحت دارد يا نادرست است. در عرصهاى از اين دست، معمولًا يك روزنامهنگار وقت چنين كارى را ندارد. قاعدتاً اين كار را بايستى يك تاريخدان انجام بدهد. هرچند، امروزه يك مورخ، خصوصاً در فرانسه و برخى كشورهاى ديگر غربى، حتىالمقدور بايد درباره آنچه كه مىخواهد در مورد ماهيت حقيقى رخدادهاى جنگ جهانى دوم بر زبان بياورد، احتياط زيادى به خرج دهد!
چرا؟ مگر شرط صحت يك پژوهش تاريخى، از نظر علمى، داشتن ويژگى بىپروايى و به قول معروف تن ندادن به خودسانسورى نيست؟ آن هم در كشورى مثل اينجا [فرانسه] كه به مهد «خردگرايى» و آزادى انديشه و بيان مشهور است.
آه! چه شعارهاى زيبايى! خردگرايى! مهد آزادى انديشه و بيان! لازم است به اطلاع شما ميهمانان جوان ايرانى خودم برسانم كه ما در فرانسه، نوعى روايت رسمى و شبه مقدس درباره تاريخ جنگ جهانى دوم داريم. همين امروز در فرانسه، شما اگر آنچه را كه من الان خواهم گفت در ملاء عام به زبان بياوريد، در معرض خطر محكوميت به زندان به مدت يك سال، يك جريمه نقدى به مبلغ سيصد هزار فرانك و برخى مجازاتهاى ديگر قرار مىگيريد. اين قانون نوظهور را به بركت آقاى «ژان كلود گسو»، حزب كمونيست و پارلمان ملى فرانسه، ما از سال ١٩٩٠ داريم و من سعى مىكنم برايتان تشريح كنم كه