هولوكاست؛ دروغ مقدس غرب (به ضميمه مصاحبه با پرفسور فوريسون) - محمدى، عليرضا - الصفحة ٤٧
دولت مستقل يهودى (صهيونيستى) و جمع كردن اقوام خود در يك منطقه مشخص نياز به اين افسانه هولناك داشتند.[١]
٥. در خصوص آثار به جاى مانده از قتل عام نيز بيان نتايج تحقيق يك افسر يهودى سازمان اطلاعات آمريكا در سال ١٩٤٩ گوياى اين مقصود است كه اصلا در اين اردوگاهها صنعت سوزاندن و يا خفه كردن از طريق گاز وجود نداشته است.
اين افسر يهودى، اطلاعاتى از يك لهستانى به دست آورده بود [كه بر اساس آن] به حفارى و كاوش در باغ سبزيجات يك اردوگاه در مقياس وسيع اقدام كرد. اما على رغم همه زحمات سنگين و خستگىناپذير وى و بودجه زيادى كه خرج اين كار كرد هيچ گونه اثرى از خاكسترهاى فوقالذكر و يا اجساد يهوديان به دست نيامد، كه البته جاى تعجبى هم نبود! به خصوص اين كه يكى از كورههاى اردوگاه را اصلا پس از جنگ و براى فيلمبردارى صحنههاى فيلم «آسياب مرگ» ساخته بودند.[٢]
٦. از زمان تأسيس موزه دولتى آشويتس در سال ١٩٤٨ به وسيله مقامات حزب كمونيست لهستان، ميليونها توريست تقريباً هر ساله ٥٠٠ هزار بازديدكننده از كورههاى آدم سوزى و اتاقهاى گاز ديدن مىكنند، ليكن بسيارى از آنها بر اين باورند كه امكانات موجود در اردوگاه ساختگى و دوباره سازى شده است.
همچنين كارشناسانى كه از اردوگاه بازديد كرده اند، معتقدند مكان قرار گرفتن كورهها (نزديك اتاقهاى گاز مورد ادعا) نشان مىدهد كه اين كورهها ساختگىاست و اين بدان معنى است كه
[١] - صهيونيستها درباره هولوكاست اغراق مىكنند، جام جم آنلاين
[٢] - وئيس مارشالكو، پيشين، ص ١٨٠