سياست چيست؟ - اختر شهر، رجبعلى - الصفحة ٤٩
كه صفتى اخلاقى به شمار مىآيد و همهى انسانها اعم از پيامبر و غير پيامبر، قدرتمند و ضعيف ملزم به رعايت آن هستند. گاهى دايرهى آن گستردهتر از افرادى است كه اجتماع و جامعه را تشكيل مىدهند. بنابراين، لازمهى ادارهى جامعهى اسلامى وجود «عدالت اجتماعى» است؛ يعنى كسانى كه به دنبال اتخاذ تدابيرى براى ادارهى جامعهى انسانى هستند، بايد برنامهها و قوانين را به گونهاى تدوين و اجرا كنند كه حقوق همهى شهروندان رعايت و تضمين شده باشد. بر اين اساس، برقرارى عدالت اجتماعى جزء اهداف اساسى پيامبران و معصومين (ع) بوده و وظيفهى آنها علاوه بر دعوت به سوى خدا و مقابله با حاكمان جور، ايجاد حكومت پس از فروپاشى حكومتهاى جور مىباشد.[١] از نظر شهيد مطهرى، پيامبران دو هدف عمده داشتهاند:
١) دعوت به توحيد
٢) دعوت به عدالت
هدف اول، ارتباط صحيح ميان بنده و خالق را در بر مىگيرد و اين كه انسان نبايد جز خدا، هيچ موجود ديگرى را بپرستد؛ اما هدف دوم، از رابطهى ميان افراد بشر با يكديگر سخن مىگويد و اين كه رفتارهاى اجتماعى آنها بايد عادلانه باشد؛ زيرا عدم وجود عدالت اجتماعى در جامعه، باعث به وجود آمدن نظام ناعادلانه مىشود و اين امر نيز سبب بدبين شدن افراد نسبت به زندگى شده و منشأ عقدههاى روانى مى گردد.[٢]
[١] - قدردان قراملكى، محمد حسن، كاركرد دين در انسان و جامعه، پيشين، ص ١٦٧.
[٢] - يادداشتهاى استاد مطهرى، ج ٦، ص ٢٠٣، به نقل از عبد الله نصرى، قبسات، شماره ٢٨، ص ٢١٥.