سياست چيست؟ - اختر شهر، رجبعلى - الصفحة ٤٠
مادى و استعدادهاى مديريتى اين جهانى، ارزشهاى دينى جايگاه بسيار مهمى و بلكه در اولويت اول، طبقهبندى مزبور دارند.[١] ٣) جامعه عقلانيت و تجربه را در خدمت آرمانها و ارزشها و مسير همه جانبهى اجتماعى انسانها قرار مىدهد. اين عقلانيت و تجربه، تنظيمكنندهى سازوكار حيات اين جهانى، اعم از كار، معاش، تفريح و ديگر شؤون اجتماعى لازم است؛ به طورى كه در مجموع مىتواند مسير حركت اجتماعى را به سوى اهداف قدسى و اخروى جهتگيرى كند.
٤) جامعه به دليل جستوجوى مسير هدايت اجتماعى، همواره خود را نيازمند رهبران هدايتگر مىبيند و از الگوها و اسوهها پيروى مىكند. اين پيروى از الگوها، نه تنها تقليد كوركورانه نيست، بلكه طى طريق در پرتو نور آن كسانى است كه خود يا مجاهدتهاى بسيار، روشنگر راه اجتماع شدهاند.
٥) جامعه ديوانسالارى اجتمايع و نهادهاى رسمى و استقراريافته را صرفا در خدمتگزارى براى سامان دادن به بخشى از رفتارهاى اجتماعى انسانها مىپذيرد و هرگز جايگاهى اصيل و برتر براى آنها قايل نمىشود. در جامعهى اسلامى، بخش بزرگ زندگى اجتماعى انسانها تحت تأثير بينش و فرهنگ دينى ساخته مىشود و اگر نوسازى و تجديد نظرى هم لازم باشد، نوسازى مزبور هم، مسيرى متأثر از قوانين نانوشتهى فرهنگ اسلامى را طى مىكند.
٦) جامعه، مقاومت و ايستادگى و جهاد در راه ارزشها و آرمانهاى انسانى و دينى را يك اصل هميشگى و دايمى برمىشمارد و همواره عرصهى نزاع حق و باطل و عزّ و ذلت است و لحظهاى از آن غافل نمىشود.
[١] - مطهرى، مرتضى، تكامل اجتماعى انسان، ص ١٠٨، ٧٤.