در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٨ - پرسشهائى در باره ى بدا
١- اعتقاد به بداء منجر به سرزدن كارهاى بيهوده از سوى خداى تعالى مى شود؛ چون با توجّه به اين كه خداوند مى داند در آينده نزديك، از طرف او تغيير وبداء پيش مى آيد، خبر دادن از حالت اوّل بيهوده خواهد بود؟
پاسخ: فرض بيهودگى در صورتى است كه هدف ومنفعت مورد نظرى، براى خبر دادن از حالت اوّل تصوّر نكنيم واثبات اين فرض ممكن نيست، پس ممكن است در اين خبر دادن، هدف ومنفعت بزرگى وجود داشته باشد كه به خود بنده بر گردد.
٢- اگر پيامبر يا امام از چيزى خبر دهند، سپس در تحقّق آن چيز، بداء پيش آيد، بايد خبر اوّل به مصدرى نسبت داده شود، حال، سؤال اين است كه پيامبر يا امام، در خبر دادن به چه منبع و مصدرى تكيه دارند؟
پاسخ: جواب اين سؤال نياز به بيان يك مثال دارد: شخصى سمّ مهلكى مى خورد كه قطعاً به مرگ او منجر خواهد شد؛ چنانچه شما اين حادثه را مشاهده كنيد، از فرا رسيدن مرگ او بعد از چند ساعت، خبر مى دهيد؛ اين خبر دادن، به مقتضاى نوشيدن «سمّ مهلك»، خبر صادقى است واگر به علّت پيدايش مانعى، او نميرد (مثل حاضر شدن پزشكى كه وى را كاملًا معالجه كند)، اين خبر دادن، دروغ نخواهد بود واز خبرهاى بدون دليل، شمرده نمى شود. خبرهاى آسمانى نيز كه از واقع شدن برخى امور در آينده خبر مى دهند، اين چنين هستند؛ چرا كه آنها به علّت مقتضى آن حادثه- كه