عده‌ه‌اى مدّعى شده‌اند كه پيامبر اكرم (عليهما السلام) از اقدامات و سخنانش در روز غدير، قصد اين را نداشته است كه على (ع) را به عنوان ولى و رهبر مسلمين و جانشين پس ازخود منصوب كند! بلكه مى‌خواست فضيلت و جايگاه او را تبيين نمايد. چنان كه كلمه «ولى» به معناى ناصر، صديق و محبوب هم استخدام مى‌شود؛ بنابر اين، ضرورتى ندارد كه آن را بر «اولويّت در تصرّف» حمل كنيم تا به معناى رهبر و حاكم و متولّى امور مسلمين باشد.

ولى ملاحظه و بررسى اوضاع مربوط به اين واقعه تاريخى كه رسول اكرم (عليهما السلام) آن را ايجاد كردند، هيچ مجالى براى اين تأويل باقى نمى‌گذارد و آن را مدّعايى بدون دليل مى‌كند.

جمع كردن هزاران نفر در آن گرماى سوزان و دستور به بازگشت كسانى كه جلوتر و ملحق شدن كسانى كه عقب‌تر بودند و سفارش به اين كه حاضران به غايبان برسانند و خبر دادن از نزديك بودن رحلت خويش و گرفتن اقرار به توحيد، معاد و نبوّت و يادآورى اولويّت خود نسبت به مؤمنين، همگى دليل بر اين است كه پيامبراكرم (عليهما السلام) در صدد بيان امر بسيار مهمّى بوده است.