در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٢ - بحث اول واقعه غدير

پياده از مدينه خارج شد. اين حركت، مصادف با روز شنبه كه پنج، يا شش شب از ذيقعده باقى مانده بود، شروع شد.

در اين سفر، تمام زنان آن حضرت نيز شركت كردند و تمام اهل بيتش و مهاجرين و انصار و افرادى بى شمار از قبايل عرب و باديه‌نشينها او را همراهى مى‌كردند.[١]

با وجودى كه هنگام حركت آن حضرت به سوى حجّة الوداع، مردم مدينه به بيمارى جدرى، يا حصبه مبتلا شده بودند و عدّه زيادى از همراهى با پيامبر (عليهما السلام) بازمانده بودند، امّا با اين حال، تعداد بى‌شمارى- كه تعدادشان را جز خدا نمى‌داند- او را همراهى كردند. گفته شده است كه: نودهزار نفر و بنا به قولى ١٠٤ هزارنفر و بنا به قولى ١٢٠ هزار نفر و بنا به قولى ١٢٤ هزار نفر، آن حضرت را همراهى مى‌كردند. و برخى تعداد را از اين هم بيشتر دانسته‌اند. اين در حالى است كه اين تعداد، همراه آن حضرت بوده‌اند و افرادى كه حجّ به جاى آورده‌اند، به يقين بيش از اين مقدار بوده‌اند؛ زيرا عدّه‌اى از يمن همراه اميرالمؤمنين على (ع) و ابوموسى اشعرى آمده بودند و عدّه‌اى مقيم مكّه بودند.[٢]


[١] - طبقات، ابن سعد: ٣/ ٢٢٥ و ٢/ ١٧٣؛ امّتاع المقريزى: ٥١٠، إرشاد السارى: ٦/ ٤٢٩؛ تاريخ ابن خلدون: ٢/ ٥٨، قسمت ٢؛ تاريخ يعقوبى: ٢/ ١٠٩.

[٢] - السيرة الحلبيه: ٣/ ٢٨٣؛ سيره احمد زينى دحلان: ٣/ ٣ و ٢/ ١٤٣؛ تاريخ الخلفاء، ابن جوزى: جزء چهارم؛ تذكره خواصّ الأمه: ٨١٨؛ دائرة المعارف، فريد وجدى: ٣/ ٥٤٢.