فرمود: ثقل اكبر، كتاب خداست كه يك طرف آن در دست خدا و طرف ديگر در دست شماست. به آن متمسك شويد تا گمراه نشويد و ثقل اصغر، عترت من هستند. همانا خداى آگاه و مهربان به من خبر داده است كه اين دو از هم جدا نمى‌شوند تا در حوض بر من وارد شوند و اين را خدا براى اين دو خواسته است. مواظب باشيد كه از اين دو، پيش نيفتيد كه گمراه مى‌شويد و عقب نمانيد كه هلاك مى‌شويد.

سپس دست على (ع) را گرفت و بلند كرد، به طورى كه سفيدى زيربغل هر دو آشكار شد و تمام مردم او را شناختند. آنگاه فرمود: اى مردم! چه كسى نسبت به مؤمنان از خودشان اولى است؟

گفتند: خدا و رسولش بهتر مى‌دانند.

فرمود: همانا خداوند مولاى من است و من مولاى مؤمنين هستم و از خودشان نسبت به ايشان اولى‌هستم، پس هر كس من مولاى او هستم، پس على مولاى اوست.

اين را سه مرتبه تكرار كرد. و احمد، امام حنابله نقل كرده است كه آن را چهار بار تكرار كرد و سپس فرمود:

پروردگارا! دوستان على (ع) را دوست بدار و دشمنان او را دشمن بدار و هر كس به او محبّت مى ورزد، او را مورد محبّت خود قرار بده و با هر كس كه نسبت به على كينه ورزى مى‌كند، مورد حقد و كينه خود قرار بده و هر كس كه او را يارى مى‌كند، يارى كن و هر كس كه او