در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٨ - بحث اول واقعه غدير

را خوار مى‌شمارد، خوارگردان و حقّ را همان جا قرار بده كه على در آن‌جا است. آگاه باشيد كه شاهدان اين را به غايبان برسانند.

هنوز مردم متفرّق نشده بودند كه جبرئيل امين اين آيه را نازل فرمود:

الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي‌.

رسول خدا (عليهما السلام) فرمود: الله اكبر بر اكمال دين و اتمام نعمت و رضايت پروردگار از رسالت من و ولايت على (ع) بعد از من.

پس از آن، افراد به تهنيت‌گويى پرداختند و از جمله كسانى كه پيش از ديگران به على (ع) تهنيت گفتند خليفه اوّل و دوّم بودند كه هر كدام مى‌گفتند: مبارك باد! مبارك باد! اى پسر ابوطالب! كه مولاى من و مولاى هر مرد و زن مؤمنى شده‌اى.

ابن عبّاس مى‌گويد: به خدا قسم! ولايت على (ع) بر گردن همه واجب شده بود.

حسّان شاعر از پيامبر (عليهما السلام) اجازه خواست كه اشعارى درباره على (ع) بگويد.

آن حضرت (عليهما السلام) فرمود: با اميد به بركت خداوند، بگو.

حسّان برخاست و گفت: «اى جماعت قريش! سخنان مرا بشنويد در جايى كه رسول خدا (عليهما السلام) بر آن شاهد است و آنگاه سرود: همانا پيامبرشان در روز غدير آنان را مخاطب قرار مى‌دهد، آن هم در غدير خم، پس نداى رسول خدا را بشنو».