در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٥ - رأى و ادله اماميه

بعداً اثبات نشده و در حدّ ادّعا باقى مانده است. و گويى كه عطا از سخنان زيد، شك و ترديدى در دل داشته است ..

امّا روايت مردى كه رسول اكرم (عليهما السلام) به وى فرمود:

«لَو سجدتَ سَجَدنا؛

اگر سجده مى كردى، سجده مى كرديم»، در كتاب الحاوى الكبير به صورت مرسل نقل شده است و بدان اعتنايى نمى شود.

در مورد ادّعاى اجماع صحابه كه از كلام عمر بن خطّاب و سكوت صحابه استنباط شده است، بايد گفت: اين روايت در صحيح‌بخارى‌[١] و سنن بيهقى‌[٢] روايت شده و بر فرض كه صحيح باشد، مخصوص آيات ٤٩ و ٥٠ از سوره نحل مى باشد؛ زيرا در صحيح بخارى آمده است كه عمر بن خطّاب در دو جمعه مذكور، سوره نحل را قرائت كرد و در جمعه اوّل، سجده را به جاى آورد و در جمعه دوّم، مردم را از سجده نهى كرد و روشن است كه مذاهب مختلف در تعداد و مواضع سجده تلاوت در قرآن كريم با هم اختلاف دارند و در مذهب اهل بيت، سجده تلاوت در هر جايى از قرآن كه امر به سجده شده است. واجب نيست بلكه در مواضع چهارگانه، سجده تلاوت واجب است كه عبارتند از: سوره سجده، نجم، علق و فصّلت‌. برخلاف مذهب حنفى كه سجده را در هر آيه‌

[١] - صحيح بخارى: ٢/ ٣٤- ٣٣، چاپ دار الفكر.

[٢] - سنن بيهقى: ٢/ ٣٢٠، ابواب سجود التلاوخ، باب مَنْ لم يرى وُجوب سَجْدة التَّلاوه.