در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٩ - رأى و ادله اماميه
سيّد مرتضى در الانتصار مى نويسد:
«علّت منع قرائت سورههاى عزائم اين است كه به تواتر نقل شده است كه هر يك از چهار سوره، سجده واجب دارد، در اين صورت، اگر در نماز قرائت و سجده به جاى آورده شود، نمازگزار سجدهاى را به نماز اضافه كرده است و اگر آن را ترك كند، واجبى را رها كرده است».[١]
شيخ طوسى در الخلاف مى نويسد:
«با توجّه بر اجماع فرقهها و اخبارى كه در مورد وجوب سجده تلاوت وارد شده است، بايد گفت: يقين داريم كه نمازى بر ذمّه ما واجب شده است، اين اشتغال ذمّه جز با يقين ديگرى رفع نمى گردد! و براى رسيدن به چنين يقينى، بايد سورههاى عزائم را در نماز نخوانيم ...».[٢]
و استدلال كرده بر وجوب سجده در عزائم به ادلّههايى كه اوّل آنها: «اجماع فرقه است؛ آنان در اين مسأله اختلافى نكردهاند».[٣]
علامه حلّى در تذكره چنين استدلال كرده است:
«سجده تلاوت واجب است و از سوى ديگر اضافه كردن سجده در نماز، باعث بطلان آن مى گردد و جمهور، اتّفاقنظر دارند كه بنا
[١] - الانتصار: ١٤٦.
[٢] - الخلاف: ١/ ٤٢٦، چاپ جامعه مدرسين- قم.
[٣] - الخلاف: ١/ ٤٣١، چاپ جامعه مدرسين- قم.