در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٨ - رأى و ادله اماميه
منظورش كفّار هستند؛ زيرا به دنبال آن، وعده عذابى مى دهد كه مستحقّ كسى كه سجده تلاوت را ترك كند، نمى باشد و قول لا يَسْجُدُونَ؛ يعنى «لايعتقدون»؛ اعتقاد ندارند؛ زيرا خداوند به دنبال آن مى فرمايد:
بَلِ الَّذِينَ كَفَرُواْ يُكَذِّبُونَ؛[١]
«بلكه كسانى كه كفر ورزيدند، تكذيب مى كنند».[٢]
اين رأى و نظر ايشان در مورد سجده تلاوت است، امّا درباره قرائت آيات سجده و از جمله عزائم چهارگانه در نماز، بايد گفت كه آن را جايز مى دانند و گويى آن را از مسلّمات مى دانند و سپس در حكم مسأله در صورت نماز جماعت و نماز فرادا به تفصيل سخن مىگويند.
رأى و ادلّه اماميّه
«اماميّه» براى اثبات نظر خويش، به دلايلى استدلال كردهاند كه آن را از منابع معروف ايشان نقل مى كنيم. علاوه بر اين، ادلّه خاصّى از ائمّه (ع) در اين مقام روايت شده است كه بدانها اشاره نمى كنيم.
[١] - انشقاق( ٨٤): ٢٢.
[٢] - الحاوى الكبير: ٢/ ٢٠١- ٢٠٠.