على بن حسين، از محمّد بن يحيى، از محمّد بن احمد كوفى- كه لقبش «حمدان» است- از محمّد بن عبدالله، از محمّد بن ابى حمزه، از محمّد بن يزيد، از ابوبصير نقل كرده است:

«نزد ابوعبدالله (ع) نشسته بودم كه مردى وارد شد و از تكبيرهاى نماز ميّت سؤال كرد.

امام (ع) پاسخ داد: پنج تكبير دارد. سپس فرد ديگرى وارد شد و از نماز ميّت سؤال كرد. امام (ع) پاسخ داد: چهار صلوات دارد. اوّلى پرسيد: فدايت شوم! من از تو سؤال كردم، فرمودى كه پنج تا و اين از تو سؤال كرد، فرمودى چهار تا»!!

امام (ع) فرمود:

«انّك سألتني عن التكبير و سألني هذا عن الصلاة، ثمّ قال: انّها خمس تكبيرات، بينهنّ أربع صلوات، ثمّ بسط كفّه فقال: انّها خمس تكبيرات بينهنّ اربع صلوات».[١]

«تو از من در مورد تكبيرها سوال كردى و اين درباره نماز از من سؤال كرد. سپس فرمود: نماز ميّت داراى پنج تكبير است كه بين آنها چهار صلوات است. سپس دستانش را گشود و با انگشتانش نشان داد و فرمود: آنها پنج تكبير هستند كه چهار صلوات بينشان قرار دارد».

[١] - الاستبصار: ١/ ٤٧٦- ٤٧٤.