آنچه در اين خبر درباره تكبيرهاى بيش از پنج تا آمده است، به اجماع متروك است و امام (ع) فقط درباره فعل رسول خدا (ص) خبر داده است؛ زيرا آن حضرت گاهى مشغول نماز بر يك يا دو جنازه بود كه جنازه ديگرى مى آوردند. آن حضرت از همان جايى كه نماز ميّت اوّل را تمام كرده بود، نماز بر جنازه جديد را شروع مى كرد و از اين رو، به نظر مى رسيد كه بيش از پنج تكبير گفته است و اين مطلب چنان كه در كتاب ديگر خود گفته‌ايم، صحيح است.

امّا رواياتي‌كه متضمّن چهار تكبير است، بر حال تقيّه حمل مى شود؛ زيرا قول به چهار، نظر تمام مخالفان اماميّه است و يا اين كه قول به چهار، اخبار از تعامل پيامبر خدا (ص) با جنازه‌هاى منافقان، يا كسانى است كه ادّعا مى شد مسلمان هستند.

اين سيره آن حضرت بوده و رواياتى هم بر آن دلالت دارند.

٧- حسين بن سعيد، از محمّد بن ابى عمير، از حماد بن عثمان و هشام بن سالم، از امام صادق (ع) روايت كرده‌اند: