و اگر شريعت اسلام، مكلّفين را در تعداد تكبيرها مخيّر گردانيده و مقصودى از اين تفاوتها داشته كه مكلّفين را يك بار، به چهار و بار ديگر، به پنج تكبير مقيّد گردانيده است، در اين صورت، اقدام خليفه و اجابت دعوت وى به وسيله صحابه هيچ پايه و اساس شرعى نداشته است. اين بدان معناست كه دستور به چهار تكبير در نماز ميّت، در تمام احتمالات باطل است.

به اين ترتيب، تنها نظر اهل‌بيت (عليهم السلام) درست و مطابق با واقع جلوه مى كند كه فرموده‌اند:

«تفاوت در تعداد تكبيرهاى رسول خدا (ص) در نماز ميّت، دلالت بر اين ندارد كه مكلّف در انجام هر كدام، مخيّر باشد بلكه دلالت مى كند بر اين كه آن حضرت در حالتهاى مختلفى نماز خوانده است و انجام اين نماز در هر حالتى، با انجام آن در حالت و فرد ديگر متفاوت بوده است».

در اين قسمت، به گزيده‌اى از سخنان اهل‌بيت (عليهم السلام) در مورد تعداد تكبيرهاى نماز ميّت و تفسير سيره پيامبر اكرم (ص) اشاره مى كنيم.

در استبصار، شيخ طوسى، بابى تحت عنوان: «بابُ عددُ التكبيراتِ على الاموات» آمده كه وى يازده روايت را در آن جمع كرده است و ما عين روايات را بيان مى كنيم: