امّا اگر چيزى بر آن اضافه شود، اگر از روى فراموشى باشد، باعث بطلان آن نمى شود؛ زيرا اضافه‌اى است كه بعد از اتمام عمل، رخ داده و اضافه بعد از تمام عمل، باعث بطلان آن نمى شود.

امّا اگر اضافى، عمدى باشد، باز هم قول صحيح آن است كه باعث بطلان نمى شود؛ زيرا اضافه بعد از اتمام عمل است و نماز بعد از پنج تكبير به اتمام رسيده است، الّا اين كه اگر از همان ابتدا تصميم داشته باشد كه شش تكبير بگويد كه در اين صورت، چون قصد تشريع داشته است، نمازش باطل است، امّا اگر قصد داشته باشد كه بعد از پنج تكبير، تكبيرى را اضافه كند، باعث بطلان نمازش نمى شود».[١]

بنابراين، روشن شد كه قول به پنج تكبير در نماز ميّت، اگر متعيّن و وظيفه شرعى نباشد، حدّ اقل اين است كه ادلّه قوى تر و بيشترى دارد و به احتياط نزديكتر است؛ زيرا كسى كه پنج تكبير به جاى مى آورد، يقين دارد كه بر طبق تمام مذاهب، موافق شريعت عمل كرده است در حالى كه براى ديگران چنين يقينى حاصل نمى شود و عمل كسانى كه چهار تكبير مى گويند، احتمال بطلان دارد.

[١] - التنقيح فى شرح العروة الوثقى: ٩/ ٧٠- ٦٩.