سيره استاد الفقهاء و المجتهدين ميرزا جواد تبريزى - تبريزى، جعفر - الصفحة ٩٤ - مرحوم ميرزا قدس سره و دفاع از مظلوميت حضرت فاطمه ى زهرا عليها السلام

باشيد و مصيبت آن حضرت را ياد آور شويد، چون دوستان اهل بيت عليهم السلام اين‌گونه‌اند كه: «با حزن آنها محزون مى‌شوند و با شادى آنها شاد مى‌گردند»[١].

همان‌گونه كه قبلًا از روايت كلينى رحمه الله نقل كردم، امير المؤمنين عليه السلام رسول خدا صلى الله عليه و آله را بعد از دفن فاطمه عليها السلام مخاطب قرار داد و عرض كرد:

«فَاحْفِها السؤالَ واسْتَخْبِرْها الحالَ‌؛ يعنى او را سؤال پيچ كن و زياد از او بپرس در مورد آنچه، امت تو با او كردند. چون دخترت مصايب زيادى را در دلش نگاه داشت و كسى را در دنيا نداشت تا غصّه‌هايش را به او بگويد.» از اين مطالب معلوم مى‌شود كه بعضى مصايب را حتى براى اميرالمؤمنين على بن ابى‌طالب عليه السلام هم بازگو نكرد! (گريه‌ى حضار).

خدا را به عزّت و جلالش قسم مى‌دهم كه ما و شما را هدايت كند.

اين نعمت الهى است كه درب‌هاى اهل بيت عليهم السلام بر ما باز است و اگر لطف و رحمت خدا نبود، ما هم از اين هدايت بهره‌اى نمى‌برديم.

بدانيد اهل بيت عليهم السلام با تحمّل همه‌ى مصايب در دنيا اجرشان پيش خدا محفوظ است. اما آنچه اين امت براى رسيدن به شفاعت رسول خدا صلى الله عليه و آله و به خصوص صديقه‌ى طاهره عليها السلام دل به آن بسته است، همين گريه‌ها و همين مجالس است و همه‌ى اينها اسباب شفاعت مى‌باشند.

وقتى روز قيامت حضرت فاطمه‌ى زهرا عليها السلام در حالى كه به شما

[١].« يابن شبيب، ان سرك ان تكون معنا في الدرجات العلى من الجنان، فاحزن لحزننا وافرح لفرحنا، وعليك بولايتنا ...» امالى، صدوق، ص ١٩٣؛ الخصال، ص ٦٣٥؛ عيون اخبار الرضا عليه السلام، ج ٢، ص ٢٦٩.