سيره استاد الفقهاء و المجتهدين ميرزا جواد تبريزى - تبريزى، جعفر - الصفحة ٣٦ - وصيت نامه

مى‌كردم تا بتوانم خدمتى ناچيز داشته باشم واثرى از خود بر جاى بگذارم كه طلّاب عزيز از آن استفاده كنند. عزيزانم! سكّان هدايت مردم به دست شماست. كارى نكنيد كه دل امام زمان عليه السلام به درد آيد. آن حضرت به اذن خداوند متعال ناظر بر اعمال ماست و در همين جا از پيشگاه مباركشان مى‌خواهم كه اگر كوتاهى‌اى از سوى اين‌جانب سر زده، بر من ببخشند، عزيزانم! به دعاى خير شما نياز دارم. من چه در ميان شما باشم يا نباشم، دلى به دنيا نبسته ام كه در اداى وظيفه‌ى خود ترديد كرده باشم، هنگامى كه در ميان شما بودم، خود را يك خادم كوچك حساب مى‌كردم و اميدوارم اين خدمت ناچيز، مورد رضايت اهل بيت عليهم السلام واقع شده باشد كه رضاى آنان رضاى خداست. حال كه در ميان شما نيستم، به دعاى خير شما عزيزان محتاجم. در پايان بر حفظ شعائر تأكيد مى‌كنم و ضمن طلب دعاى خير، شما عزيزان را به خداى بزرگ مى‌سپارم. «وَالسَّلامُ عَلَيْكُم جَمِيعاً وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكاتُه».

جواد تبريزى‌