سيره استاد الفقهاء و المجتهدين ميرزا جواد تبريزى - تبريزى، جعفر - الصفحة ٨٤ - مرحوم ميرزا قدس سره و ردّ شبهات

خداوند به صابران وعده داده، نمى‌باشد. آه! آه! باز هم شكيبايى مبارك‌تر و زيباتر است كه اگر بيم غلبه چيره‌شوندگان نمى‌بود، براى هميشه در اينجا مى‌ماندم و درنگ مى‌نمودم و بر اين مصيبت بزرگ چونان زنان عزيز مرده شيون مى‌كردم، (چرا كه) همچنان كه خداوند نظاره مى‌فرمايد: دخترت پنهانى (و دور از چشم بيگانگان) به خاك سپرده مى‌شود و (امّا آشكارا در پيش چشم همگان) حقّش پايمال و از ارثش ممنوع مى‌گردد با آنكه دير زمانى نگذشته و هنوز ياد تو كهنه نگشته است. اى رسول خدا، شكايت نزد خداوند بلند مرتبه برده مى‌شود و بهترين صبر و دلدارى و عزادارى درباره‌ى توست، درود و رحمت و بركات خداوند يكتا و آفريدگار جهانيان بر تو و او باد».

مرحوم ميرزا قدس سره به همه تكليف مى‌نمود كه بايد از مظلوميت حضرت دفاع كنند، به مشككين اجازه ندهند كه حرف‌هاى واهى را در جامعه القاء كنند و عوام از مؤمنين را فريب دهند. مرحوم ميرزا قدس سره وقتى شنيد كه فلان شخص در خصوص قضيه‌ى سوزاندن و هجوم به خانه‌ى دختر رسول خدا صلى الله عليه و آله تشكيكاتى راه انداخته است، سر درس فقه در مسجد اعظم، خطبه‌ى آتشينى ايراد نموده و با صراحت كامل از مظلوميت حضرت فاطمه‌ى زهرا عليها السلام دفاع كردند. جملات مرحوم ميرزا قدس سره آن قدر سوزاننده بود كه صداى گريه‌ى طلّاب در مسجد اعظم مى‌پيچيد و ايشان با تمام وجود از بى‌بى عليها السلام دفاع مى‌كردند و بارها مى‌گفتند: «اگر همه چيز من در راه دفاع از حضرت برود، باكى ندارم» خطبه‌ى مرحوم ميرزا قدس سره آنچنان صريح و حاكى از اوج مظلوميت‌