سيره استاد الفقهاء و المجتهدين ميرزا جواد تبريزى - تبريزى، جعفر - الصفحة ٦٣ - سير زندگى

جايگزين مى‌كردند. به طور مثال در بحث مكاسب، محور كلام، بحث و مطالب مرحوم شيخ انصارى در مكاسب بود و به تناسب، حواشى اعلام بر مكاسب، مورد نقض و ابرام قرار مى‌گرفت. در اصول غير از «كفاية الأصول» [كه محور تدريس بود؛ يعنى مطالب مطرح شده در اصول به ترتيب كفايه پيش مى‌رفت، ابتدا نظرات مرحوم آخوند رحمه الله به خوبى تبيين مى‌شد، آنگاه گفتار ديگر بزرگان مطرح شده و مورد نقض و ابرام قرار مى‌گرفت‌] نوعاً مطالب محقق نائينى رحمه الله و مرحوم آيت اللَّه خوئى رحمه الله و در بعضى از موارد، نظرات محقق عراقى رحمه الله و محقق اصفهانى رحمه الله نيز طرح ونقد مى‌شد، همچنين نظرات اعلام ديگر چنانچه بحث اقتضاء مى‌كرد، بررسى مى‌گرديد.

مرحوم ميرزا رحمه الله در طرح مسايل در درس شيوه‌ى خاصى داشت كه بر اساس آن بين عمق و اختصار جمع‌بندى مى‌شد. به كارگيرى اين شيوه در مقام تدريس، داشتن روحيه‌ى تواضع، ميدان دادن به شاگرد جهت طرح اشكال و رفع ابهام، برخورد پدرانه و با محبت در تفهيم مطالب به شاگردان و اهتمام به مورد سؤال و جواب، از امتيازات مرحوم ميرزا رحمه الله بود. استاد رحمه الله اعتقاد داشتند كه بسيارى از مطالب علمى در سايه‌ى همين سؤال و جواب‌ها و ردّ و بدل شدن مطالب براى شاگرد روشن مى‌شود، از اين رو وقت خاصى را جهت اين امر (كه اين مورد از ابتداى ورود استاد رحمه الله به قم و شروع به تدريس، هر روز بعد از ساعت ده صبح تا ظهر به عنوان برنامه‌ى ثابت و مستمر در منزل ايشان انجام مى‌شد) اختصاص داده بودند. شيوه‌ى تدريس مرحوم ميرزا رحمه الله‌