سيره استاد الفقهاء و المجتهدين ميرزا جواد تبريزى - تبريزى، جعفر - الصفحة ٥٣ - سير زندگى
قم، شبانگاه به مطالعه پرداخته و قبل از اذان صبح كتاب و قلم را كنار گذاشته و به شب زنده دارى مىپرداختند.
معاصرين معظم له مىگويند: مرحوم ميرزا رحمه الله همواره در حال مطالعه بودند و هيچ گاه در جلسات و مهمانىها شركت نمىكردند؛ بلكه وقتشان چه در قم و چه در نجف اشرف منحصراً صرف امور علمى مىگشت، خود ايشان گاهى مىفرمودند: «من چهل سال است كه معناى تعطيلى را نفهميدهام».
اين مرجع عاليقدر با وجود كهولت سن نيز حاضرنبودند لحظهاى را هدر دهند و تمام ساعات عمرشان را وقف تلاش علمى مىكردند، همانگونه كه در نجف اشرف از رفتن به هر گونه مجلس و برنامهاى خوددارى مىكردند و حتى گاهى بعد از درس روز چهارشنبه، تا روز شنبه ازمنزل خارج نمىشدند و به نوشتن و تحقيق مشغول بودند.
نظم، تواضع، فروتنى شديد، بى توجهى به ظواهر دنيوى و خضوع و خشوع در عبادت از ديگر خصوصيات برجستهى اخلاقى مرحوم ميرزا رحمه الله بود. مرحوم ميرزا رحمه الله هنگام ورود به نجف در درسهاى گوناگونى حضور يافت، ولكن در نهايت پايبند درس مرحوم آيت اللَّه العظمى خوئى رحمه الله گرديد، و به تدريج از چهرههاى شاخص درس اين استاد بزرگوار و عظيم الشأن گرديده و مورد توجّه ويژهى ايشان قرار گرفت. معروف است كه در آغاز حاضر شدن مرحوم ميرزا رحمه الله در درس آيت اللَّه خوئى رحمه الله، سيّد رحمه الله از مرحوم آيت اللَّه محمد على توحيدى رحمه الله سؤال مىكند كه اين شخص كيست؟ شيخ توحيدى رحمه الله مىگويد: اين