سيره استاد الفقهاء و المجتهدين ميرزا جواد تبريزى - تبريزى، جعفر - الصفحة ٥١ - سير زندگى

ايشان، در خصوص شخصيت مرحوم ميرزا رحمه الله صحبت شد. آيت اللَّه سيستانى (حفظه اللَّه) فرمودند: ميرزاى تبريزى وقتى كه نجف اشرف بود، ولاى عجيبى داشتند و محب سر سخت اهل بيت عليهم السلام بودند.

مرحوم ميرزا رحمه الله هر روز به حرم مطهّر مشرف مى‌شدند و در كنار ضريح اميرالمؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام با اخلاص و تواضع مى‌ايستادند و با اشكى كه در چشم ايشان حلقه مى‌زد، امام عليه السلام را زيارت مى‌كردند. بارها مشاهده شد كه قبل يا بعد از درس، جهت موفقيت و مددجويى به كنار ضريح مبارك امام عليه السلام مى‌رفتند و با شوق و ذوق فراوان مناجات مى‌كردند و در هنگام زيارت، واقعاً از خود بى خود مى‌شدند، شايد همان پيوند قوى بود كه موجب شد در لحظات قبض روح، مولانا اميرالمؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام بر سر بالين او حاضر شود. دكتر سيّد ابوالفضل مقدّس نژاد[١] مى‌گويد: در ماه رمضان، شهريور ماه سال ١٣٨٧ موفق شدم به عمره مشرف شوم و براى ميرزاى تبريزى قدس سره طواف به جا آوردم، به خاطر علاقه‌اى كه به ايشان داشتم، زياد به فكرشان بودم. شب هنگام خواب ايشان را ديدم و به من گفت:

دكتر هنگامى كه مى‌خواست روح از بدنم خارج شود، اميرالمؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام حاضر بود و از سوى ديگر، فاضل محترم حجّت الاسلام والمسلمين سيد منير خباز نقل مى‌كند كه يكى از سادات با معرفت مرا ديد و اين قضيه را نقل كرد كه: مرحوم ميرزا قدس سره را در خواب‌

[١]. دكتر معالج مرحوم ميرزاى تبريزى قدس سره كه در طول بيمارى كه به مدت ٥ سال طول‌كشيد، در كنار فقيه راحل بودند.