سيره استاد الفقهاء و المجتهدين ميرزا جواد تبريزى - تبريزى، جعفر - الصفحة ٢٥ - برگزيده اى از زندگى نامه ى استاد الفقهاء والمجتهدين ميرزا جواد تبريزى قدس سره

تمام كسانى كه از ايشان ياد كرده‌اند، جز ستايش و تعريف چيزى نگفته‌اند و بنابر شهادت تمام بزرگان، مرحوم ميرزا قدس سره قله‌هاى رفيع علوم مختلف از جمله فقه، اصول، كلام، رجال و ... را فتح كرده بود.

آرى به حق كه او شايسته‌ى الطاف ويژه‌ى ربانى بود و آيت حقى كه خود شيفته و دلسوخته‌ى اقطاب عالم امكان، و قطرات زلال اشكش كه همواره با ذكر نام و ياد مظلوميت، مظلوم‌ترين خاندان تاريخ، در صفحات اضمار محبّان جارى بود، خود گواهى صادق بر اين مدعاست كه با پژواكى به وسعت دامنه‌ى ازمان در قلب دوست داران ائمه‌ى اطهار عليهم السلام طنين افكن بود. اين مرد سترگ و فقيه فقيد آيت اللَّه العظمى ميرزا جواد تبريزى قدس سره در عصر طوفان شبهات خصم، با صلابتى به ياد ماندنى در دفاع از حريم بى بى دو عالم فاطمه‌ى زهرا عليها السلام با پاى برهنه قدم در مسلخ عشق گذاشت و با هر گامى كه بر جاده‌هاى تفديده‌ى جهل و نادانى پيش مى‌نهاد، داغ گرانى بر آمال و اميال شيطان صفتان مى‌گذاشت.

مرحوم ميرزا جواد تبريزى قدس سره در روز شهادت مظلومانه‌ى حضرت فاطمه‌ى زهرا عليها السلام با چشمى گريان و پايى عريان، اشك ريزان خود را به حرم و حريم ملكوتى دخت حضرت امام موسى كاظم عليه السلام رساند، چنانچه از امام رضا عليه السلام از زيارت آن بانو سؤال شد؟ حضرت فرمود:

«من زارها فله الجنة».[١]

[١]. كامل الزيارات، ص ٥٣٦، ح ٨٢٦؛ ثواب الاعمال، ص ٩٨؛ عيون اخبار الرضا عليه السلام، ج ١، ص ٢٩٩؛ وسائل الشيعه، ج ١٤، ص ٥٧٦ و ج ١٠، ص ٤٥٢؛ بحارالانوار، ج ٤٨، ص ٣١٦ و ج ٥٧، ص ٢٢٨ و ج ٩٩، ص ٢٦٥.