سيره استاد الفقهاء و المجتهدين ميرزا جواد تبريزى - تبريزى، جعفر - الصفحة ٢١٧ - استفاده مرحوم ميرزا قدس سره از وسايل متعارف

جلسه‌ى درس حاضر شود؛ بلكه با ماشين قديمى خود رفته و گاهى، اگر طلبه‌اى را در راه مى‌ديدند، سوار مى‌كردند و با خود به جلسه‌ى درس مى‌آوردند و يا از جلسه‌ى درس به جايى كه در مسير خود قرار داشت، مى‌رساندند. ايشان نمونه‌ى بارزى از يك پدر دلسوز بود كه با تمام وجود ابراز محبت مى‌كردند و بارها در كلاس درس، طلّاب را «عزيزم» خطاب مى‌كردند. ايشان خيمه‌اى براى كل طلّاب بود، به طورى كه با رحلت ايشان خلاء وجودى‌اش نمايان شد و طلّاب فاضلى كه از محضر ايشان استفاده مى‌بردند، ضربه‌ى بزرگى را احساس كردند.

بارها و بارها اين جمله از زبان شاگردهاى ايشان شنيده مى‌شود كه واقعاً حوزه يتيم شد. ايشان فقيهى بودند كه هر آنچه از او سؤال مى‌شد، فوراً جواب مى‌دادند و اين حالت ميرزا در كمتر فقيهى مشاهده شده است.

آن چنان مطلب را موشكافى مى‌كرد كه جاى سؤال باقى نمى‌گذاشت، هر جمله‌اى را كه مى‌فرمودند، پر از مطالب مفيد و پر محتوا بود و آن گونه شاگردان را آماده مى‌كرد كه خود شاگرد احساس آرامش نموده و رغبت بيشترى به درس پيدا مى‌كرد. يادش گرامى و روحش شاد باد.