وظيفه علماى دينى ما
(١)
پيشگفتار
١ ص
(٢)
1- برنامه درسى
١٣ ص
(٣)
2- سيستم ادارى مدارس
٢٠ ص
(٤)
3- شوراى إفتاء
٢٣ ص
(٥)
4- مراكز تحقيقات
٢٦ ص
(٦)
5- انجمن هاى اخوت اسلامى
٢٨ ص
(٧)
6- محل خدمت اهل علم
٢٩ ص
(٨)
7- منابع مالى مدارس و شوراى تحقيقى و افتاء
٣١ ص
(٩)
8- شركت علما در امور عام المنفعه
٣٥ ص
(١٠)
9- اجتناب از اتهام و بدنامى ها
٣٨ ص
(١١)
10- لزوم عدالت اهل علم
٤٢ ص
(١٢)
11- رقابت با همكاران
٤٤ ص
(١٣)
12- قول بغير علم
٤٦ ص
(١٤)
13- ضبط نفس از مال
٥٠ ص
(١٥)
14- قاضى هاى ما
٥٢ ص
(١٦)
15- امر به معروف و نهى از منكر
٥٤ ص
(١٧)
16- تدوير كانفرانس ها
٥٨ ص
(١٨)
روابط اجتماعى در اسلام
٦١ ص
(١٩)
1- برادرى اسلامى
٦٥ ص
(٢٠)
2- حقوق مؤمنين و مسلمين بر همديگر
٦٧ ص
(٢١)
3- رحم نمودن و عطوفت با يكديگر
٧٠ ص
(٢٢)
4- ديدار برادران
٧١ ص
(٢٣)
5- مصافحه و دست به هم دادن
٧٢ ص
(٢٤)
6- معانقه و دست بگردن يكديگر نمودن
٧٣ ص
(٢٥)
7- خوشنود نمودن مؤمنان
٧٤ ص
(٢٦)
8- روا كردن حاجت مؤمن
٧٥ ص
(٢٧)
9- كوشش در راه حاجت مؤمن
٧٦ ص
(٢٨)
10- گشودن گرفتارى مؤمن
٧٧ ص
(٢٩)
11- طعام دادن به مؤمن
٧٨ ص
(٣٠)
12- پوشانيدن مؤمن
٧٩ ص
(٣١)
13- مهربانى به مؤمن و گرامى داشتن او
٧٩ ص
(٣٢)
14- نصيحت و خيرخواهى مؤمن
٨٠ ص
(٣٣)
15- اصلاح بين مردم
٨٠ ص
(٣٤)
16- احياى مؤمن
٨١ ص
(٣٥)
اخلاق اجتماعى
٨٢ ص
(٣٦)
17- خلق نيكو
٨٢ ص
(٣٧)
18- خوش رويى با مردم و غيره
٨٣ ص
(٣٨)
19- عفو از مردم
٨٣ ص
(٣٩)
20- فرو بردن خشم
٨٤ ص
(٤٠)
22- انصاف و عدل
٨٦ ص
(٤١)
23- صله رحم يا پيوند با خويشان
٨٧ ص
(٤٢)
24- احسان و احترام والدين
٨٩ ص
(٤٣)
25- احترام به پيران
٨٩ ص
(٤٤)
26- درباره عموم مسلمان ها
٩٠ ص
(٤٥)
تكميل
٩٠ ص
(٤٦)
27- دو مطلب مهم
٩٢ ص

وظيفه علماى دينى ما - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٠ - ٩- اجتناب از اتهام و بدنامى ها

باشند تا نفوذ كلمه را از دست ندهند كه ناكام مى‌مانند.

به طور نمونه به موارد زير اشاره مى‌شود:

١- حتى از پول حلال شخصى نبايد زن و فرزندان او از لباس‌هاى تجملى استفاده كنند و نبايد زنان آنان طلاى زياد داشته باشند.

٢- خانه و فرش و ظرف او با در نظر داشت وضع محيط آنان نبايد سؤال انگيز باشد.

٣- رفت و آمد زياد با اغنيا و دورى از عامه مردم بسيار به موقعيت آنان ضرر مى‌رساند.

٤- فساد اخلاقى پسران و دختران آنان، حتماً اعتبار آنان را كاهش مى‌دهد.

٥- در بعضى محيطها خنديدن زياد و رفت و آمد زياد با مسئولين حكومتى خلاف تقواى دينى شمرده مى‌شود.

٦- رفت و آمد دختران جوان و پسران صبيح با يك عالم جوان، يكى از مواضع تهمت و بدنامى عالم جوان است، هر چند كه عالم مذكور نظر شهوى نداشته باشد.

در يك حديث آمده است كه حضرت نبوى (ص) روزى در يك كوچه با يكى از زوجات خود ظاهراً صفيه (رض) صحبت مى‌كرد كه صحابى‌اى از راه گذشت، حضرت خاتم النبيين (ص) فوراً آن صحابى را طلبيد و فرمود اين زن يكى از