وظيفه علماى دينى ما - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨٣ - ١٩- عفو از مردم

١٨- خوش‌رويى با مردم و غيره‌

١- سه چيز است كه هر كس يكى از آن‌ها را نزد خدا برد، خداوند بهشت را براى او واجب مى‌گرداند كمك به فقرا (اتفاق) در تنگدستى، خوشرويى با همه مردم و انصاف دادن از خود (يعنى حق را بگويد هر چند بضررش باشد).

٢- همانا خداى عزوجل هيچ پيامبرى را مبعوث نفرمود جز با راستگويى و أداى امانت به نيكوكار و بدكردار. (اين دو صفت در همه شرايع آسمانى وجود داشته كه بايد آن‌ها را به مردم بگويند يا آن كه هر پيامبر داراى اين دو صفت بوده است).

٣- به نماز و روزه مردم فريب نخوريد، گاهى مرد بآن دو شيفته مى‌شود و از ترك آن‌ها به وحشت مى‌افتند، ولى آن‌ها را به راستگويى و اداى امانت آزمايش كنيد.

١٩- عفو از مردم:

١- عن رسول الله (ص) به سند معتبر: آيا شما را به بهترين اخلاق دنيا و آخرت خبر ندهم؟ عفو كردن از كسى كه به تو ستم كرده و پيوستن با كسى كه از تو بريده و نيكى با كسى به تو بدى كرده و بخشيدن به كسى كه تو را محروم ساخته.

٢- سه چيز از خوبى‌ها دنيا و آخرت است، اين كه از