وظيفه علماى دينى ما - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٧٥ - ٨- روا كردن حاجت مؤمن
گيرد و به سوى بهشتش فرمان دهد و تمثال در جلوش باشد، مؤمن به او گويد چه خوب كسى بودى تو كه از گور همراه من درآمدى و همواره مرا به شادى و كرامت خدا مژده دادى تا آن را ديدم، سپس گويد: تو كيستى؟ گويد: من آن شادى هستم كه در دنيا به برادر مؤمنت رسانيدى. خداى عزّوجلّ مرا از آن شادى آفريد تا تو را مژده دهم.
٤- عن رسول الله (ص)- بسند معتبر-:
«أحبّ الاعمال إلى الله سرور تدخله على المؤمن، تطرد عنه جوعته أو تكشف عنه كربته».
٨- روا كردن حاجت مؤمن:
١- هر كسى يك حاجت برادر مؤمن خود را روا كند، خداى عزوجل روز قيامت صد هزار حاجت او را روا كند كه نخستين آنها بهشت باشد، و ديگرش اين كه خويشاوندان و برادران .... به بهشت برد.
٢- برآوردن حاجت مؤمن بهتر از آزاد كردن هزار بنده و بار كردن هزار اسب در راه خدا مىباشد.
٣- هر كسى هفت مرتبه دور خانه كعبه طواف كند، خداى عزوجل برايش شش هزار حسنه نويسد و ششهزار گناه او را محو نمايد و شش هزار درجه برايش بالا برد. (اسحاق بن عمار افزوده) كه شش هزار حاجت او روا كند.