وظيفه علماى دينى ما - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦٩ - ٢- حقوق مؤمنين و مسلمين بر همديگر

(اول) انصاف دادن مرد از خود تا آن‌جا كه براى برادرش از خود نپسندد جز آن‌چه را براى خود از او مى‌پسندد.

(دوم) مواسات نمودن با برادر نسبت به مال.

(سوم) ياد خدا در هر حال و آن سبحان الله و الحمدلله نيست ولى (غرض عمده) ياد خدا در موقع حرام است كه بايد حرام را ترك كند.

يعنى ذكر لفظى و زبانى هم ياد خداوند است ولى ذكر مهم‌تر ياد خدا در موقع اتيان واجبات و ترك محرمات است كه مسلمان به وظيفه خود عمل نمايد.

٤- حق مسلمان بر مسلمان اين است كه او سير نباشد و برادرش گرسنه، و او سيراب و برادرش تشنه، و او پوشيده و برادرش برهنه، پس چه بزرگ است حق مسلمان بر برادر مسلمانش و فرمود ... و چون محتاج گشتى از او كمك بخواه و اگر او از تو خواست عطايش كن و نسبت به هيچ خيرى نبايد از او ملول شوى، و نه از او تو ملول شود، تو پشتيبان او باشى كه او پشتيبان تو است، و چون غايب شود او را نگهدار باشى و چون حاضر شود از او ديدار كن و تجليل و احترامش نما كه او از توست و تو از او، و چون از تو بدش آيد از او دورى مكن تا از او گذشت و كرم خواهى، و اگر به او خيرى رسد خدا را شكر كن و اگر بلايى به او رسد