وظيفه علماى دينى ما - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦٨ - ٢- حقوق مؤمنين و مسلمين بر همديگر
دوست داشته باشى، و آنچه براى خود نپسندى براى او هم نپسندى.
دوم از آنچه بدش مىآيد دورى كنى و رضا و امر او را پيروى كنى.
سوم آن كه با جان و مال و زبان و دست و پاى خويش او را يارى كنى.
چهارم آن كه چشم و راهنما و آئينه او باشى.
پنجم آنكه تو نبايد سير باشى و او گرسنه، يا سيراب باشى و او تشنه، يا پوشيده باشى و او برهنه.
ششم آن كه اگر تو خدمتگزار دارى و برادرت ندارد، واجب است خدمتگزارت را بفرستى كه جامههايش را بشويد و غذايش را درست كند و بسترش را مرتب نمايد.
و هفتم آن كه قسم او را تصديق كنى و دعوتش را بپذيرى و در بيماريش از او عيادت كنى و بر جنازهاش حاضر شوى و چون بدانى حاجتى دارد، در انجام آن سبقت گيرى و او را مجبور نسازى كه او از تو بخواهد، ... وقتى حقوق او را انجام دادى، دوستى خود و او را به هم پيوستهاى. «الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ».
٣- در ضمن يك حديث آمده است: از سختترين واجبات خدا بر خلقش سه چيز است: