عنه» نمى گوييم؟ به اين دليل كه عده اى از صحابه دوران «شرك» را گذرانده اند، يعنى «مشرك» بوده اند و پس از ظهور نور اسلام، به اسلام مشرف شدند و موحّد شدند، عدّه اى از صحابه بت مى پرستيدند، اما على حتى از طفوليت و از بچگى، يك روز و يك لحظه هم پيش «بت» سر خود را خم نكرد. رخسار على براى بت بر زمين گذاشته نشد. لذا ما (اهل سنت) مى گوييم: «كرّم الله وجهه» يعنى خدا روى و رخسار على را گرامى بدارد.

خب فاطمه سلام الله عليها هم همين گونه است. روى فاطمه براى بت خم نشد، لذا بى بى عايشه مى گويد: «كرّم الله وجهها» من نمى دانم كه اين «كرم الله وجهها» از خود بى بى عايشه است يا از بخارى يا از يكى از راويان بخارى؟ اين درست و به طور مسلّم فهميده نشد.

گفته شد كه روايت در سنن ابى داود، جلد ٤، صفحه ٣٥٧ است كه بى بى عايشه مى گويد: «كانَت إذَا دَخَلَت عَلَيه»؛ وقتى كه فاطمه بر پيامبر وارد مى شد ... مى دانيد كه پيغمبر چه مى كرد؟ «قامَ إلَيها» به خاطر فاطمه از جاى خود قيام مى كرد و مى ايستاد. «قامَ إلَيها» اينها برخوردهاى معمولى نيست. دختر هر قدر كه با كمال باشد، پدر سر راهش قيام نمى كند. دختر، دخترش است. پدر نوعا احترام دارد و على القاعده پدر، دختر را دوست دارد و دختر هم پدر را دوست دارد و هم احترام ميكند