نزد امامان اهل بيت كتابهاى زيادى وجود داشته كه از حضرت امير (ع) باقى مانده و دانشمندان محترم اهل سنت مانند سيدشريف جرجانى در شرح «مواقف» و غيره از بعضى از آنها ياد كرده، و صحيح بخارى نيز چندين مطلب را از نوشته هاى آنحضرت نقل نموده است.

٧- كافى به سند معتبر از هشام بن سالم از امام صادق عليه السلام نقل مى كند: «فاطمه بعد از رسول خدا صلى الله عليه وآله، هفتاد و پنج روز زنده بود، هيچكس خنده اى از او نديد، هر روز دوشنبه و پنج شنبه به زيارت قبور شهداء ميرفت (در سرزمين احُد نزديك مدينه) ميفرمود: اينجا رسول خدا بود، اينجا مشركين بودند. (بحارالانوار، ج ٤٣، ص ١٩٥)

٨- حاكم نقل مى كند كه پس از درگذشت فاطمه، على عليه السّلام انشاء نمود:

نَفسى عَلى زَفَراتِها مَحبُوسَة		يالَيتَها خَرَجَت مَعَ الزَّفَرات‌
لاخيرٌبَعدكِ فِى الحَياة وَانّما		ابكِى مَخافَة ان تَطُول حَياتِى‌

(بحارالانوار، ج ٤٣، ص ٢١٧)

٩- عيون الاخبار به سه سند از امام رضا عليه السلام از پدران خود (عليهم السلام) از رسول خدا صلّى الله عليه وآله و سلم: «محشور مى شود دخترم فاطمه روز قيامت كه با اوست پيراهن آغشته به خون، پس به ستونى از ستونهاى عرش چنگ مى اندازد و مى گويد اى خداى عادل داورى بفرما بين من و قاتل پسرم‌