وزير و يا رئيس شود، تنها به فكر خود است و خدمت به مردم تنها بهانه است. ولى پيغمبر اكرم (ص) زندگيش به گونه اى بود كه ما وقتى تاريخ را مى خوانيم، در صداقت پيغمبر هيچ جاى ترديدى نمى گذارد كه او مستغرق در خداوند، و تمام فكرش به سوى خدا بوده است.

اين پيغمبر- صلّى الله عليه و آله- الَآن يك دختر دارد، يك فرزند دارد، ساير فرزندانش همه فوت كردند، كسى از آنان باقى نماند و فاطمه سلام الله عليها تنها ماند، ابراهيم، قاسم، رقيه و امّ كلثوم همه فوت كردند، درباره اينكه پيغمبر چند پسر و چند دختر داشته بين مورّخين اختلاف است كه از محلّ اين بحث خارج است، خلاصه براى پيغمبر همين يك دختر باقى مانده. هر پدرى بود آيا براى دختر خود فرش و ظرف نمى داد؟ حال و روز مادّى على هم كه معلوم است؛ على بود و شمشيرش. هيچ چيز از دنيا نداشت. به قول شعرى كه از مولوى در

مثنوى نقل شده كه مى گويد:

آن شير دلاور كه زبهر طمع نفس‌		در خان‌[١] جهان پنجه نيالود على بود

او (على عليه السلام) هم فقير بود.

بى بى عايشه و امّ سلمه مى گويند: ما به دستور پيامبر، فاطمه را به خانه على آورديم. حال كه فاطمه را به خانه على آورده اند، فرش خانه چى بوده؟ با چه‌

[١] . خان: سفره، دسترخان