«وَ قَد دَخَلنا مَضاجِعَنا» ما در آن هنگام در لباس خواب بوديم كه پيغمبر پاسى از شب آمد و گفت: «هَل أدُلّكُما عَلى خَيرٍ مِمّا سَئَلتُماه؟»؛ به على و فاطمه گفت: شما امروز از من يك كنيز خواستيد. آيا شما دو نفر را به بهتر از كنيز راهنمايى نكنم؟ خب طبيعى است كه آنها گفتند يا رسول الله معرفى كنيد. فرمود: وقتى كه شب مى خواهيد بخوابيد سى چهار مرتبه «الله اكبر» بگوييد، سى وسه مرتبه «الحمدلله» بگوييد و سى و سه مرتبه «سبحان الله»

اين تسبيح الآن هم معروف به «تسبيح فاطمه زهرا (س)» است. مردم شيعه بر مبناى همين حديث و احاديث ديگر، بعد از هر نماز تسبيح مى كنند: ٣٤ مرتبه الله اكبر، ٣٣ مرتبه الحمدلله و ٣٣ مرتبه سبحان الله مى گويند كه خيلى ثواب دارد. «فَإنَّ ذلِكَ خَيرٌ لَكُما مِمّا سَئَلتُماه» اين براى شما بهتر از كنيز است كه از من خواسته بوديد. راستى هم بهتر شد. براى اينكه به خاطر فاطمه زهرا (س) بود كه پيغمبر اين «تكبير» و «تحميد» و «تسبيح» را بيان كرد و ميلونها نفر اين ذكر را بعد از نمازهاى خود ذكر مى كنند و چون از ابتدا فاطمه زهرا (س) سببش بوده، براى او هم ثواب مى رسد، پيغمبر خادم نداد و فرمود خودت كار كن. مى خواست اين دختر پخته شود، مصيبت بيشتر ببيند، خيلى استراحت نكند. اين توجه خاص پيغمبر به دخترش بود. مردم هم خيال نكنند كه او اموال وغنائم را به دختر خود مى دهد.